Pamięci Powstańców Styczniowych
Dziś mija 163. rocznica wybuchu Powstania Styczniowego.
W miejscowości Fugasówka w gminie Ogrodzieniec znajduje się zbiorowa mogiła Powstańców Styczniowych poległych w potyczce w pod Kuźnicą Masłońską.
Delegacje, na czele z Wicestarostą Marią Milejską reprezentującą Zarząd Powiatu Zawierciańskiego wspólnie z przedstawicielami Samorządu Gminy Ogrodzieniec: Anną Pilarczyk - Burmistrzem Miasta i Gminy Ogrodzieniec, Zastępcą Burmistrza Martyną Dudą, radnymi: Stanisław Smętek, Ireneusz Górniak, Dariusz Słodek i mieszkańcami Fugasówki oraz dyrekcją i młodzieżą Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Ogrodzieńcu – uczciły pamięć Powstańców, składając Pod pomnikiem ku czci Powstańców 1863 roku w Fugasówce okolicznościowe wiązanki i zapalając symboliczne znicze.
Cześć Ich Pamięci!
------
Z kart historii
Powstanie styczniowe - ogłoszone Manifestem 22 stycznia 1863 r. wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy przeciwko Imperium Rosyjskiemu, trwało do jesieni 1864 r.
Było największym i najdłużej trwającym polskim powstaniem narodowym, spotkało się z poparciem międzynarodowej opinii publicznej. Miało charakter wojny partyzanckiej, w której stoczono ok. 1200 bitew i potyczek. Przez oddziały powstania styczniowego przewinęło się około 200 tys. osób, zarówno z rodzin szlacheckich, jak też w mniejszym stopniu z chłopstwa i mieszczaństwa.
Mimo początkowych sukcesów zakończyło się przegraną powstańców, z których ok. 10-20 tysięcy poległo w walkach, blisko 1 tys. stracono, ok. 38 tys. skazano na katorgę lub zesłanie na Syberię, a ok. 10 tys. wyemigrowało. Na Litwie zginęło wtedy 10 tys. szlachty polskiej na ogólną liczbę 40 tys. Wojska rosyjskie pacyfikowały powstanie z dużą determinacją i okrucieństwem. Miejscowości, które udzieliły schronienia powstańcom, były palone, zdarzały się również przypadki rzezi ludności cywilnej. Niszczono dobra kultury.
Po upadku powstania kraj pogrążył się w żałobie narodowej.
Pomimo klęski militarnej powstanie styczniowe osiągnęło część celów politycznych, zwłaszcza długofalowych, jakie stawiali sobie jego organizatorzy. Przyczyniło się między innymi do zahamowania polityki ugody wobec rosyjskiego zaborcy, popieranej przez część elit Królestwa.
Pamięć o powstaniu ożywiała w kolejnych dziesięcioleciach nastroje patriotyczne, co przyczyniło się do odzyskania niepodległości pół wieku później.
(Na podstawie: IPN, Wikipedia)







